Harpagophyti radix
Korzeń hakorośli FP X

Surowcem są rozdrobnione i wysuszone korzenie przybyszowe (bulwy) wymienionych wyżej gatunków hakorośli, zawierające nie mniej niż 1,2% harpagozydu.
Surowiec zbiera się pod koniec pory deszczowej, po przekwitnieniu rośliny i suszy w warunkach naturalnych.

Główne substancje czynne to gorzkie glikozydy irydoidowe (harpagozyd). Inne substancje zawarte w surowcu to triterpeny, flawonoidy (kemferol, kwercetyna, luteolina), fenolokwasy (k. chlorogenowy) węglowodany (do 70 %) i fitosterole (beta-sitosterol).
 

Amtiphlogisticum, antirheumaticum, stomachicum, antipodagrum.
Zawarty w surowcu harpagozyd sprawia, że surowiec wykazuje silne działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe - szczególnie korzystne w przypadkach chorób zwyrodnieniowych stawów. Działanie to jest dodatkowo wzmacniane dzięki niewielkiej ilości zawartego w korzeniu beta-sitosterolu. Połączenie wymienionych wyżej substancji przeciwzapalnych i flawonoidów daje korzystny efekt w leczeniu przerostu prostaty. Inne działanie surowca związane jest z zawartością związków goryczowych i fenolokwasów, które powodują, że surowiec zwiększa wydzielanie soków trawiennych, w tym i żółci.
Związki flawonoidowe o działaniu moczopędnym, sprawiają że korzeń obniża poziom kwasu moczowego we krwi, co w połączeniu z działaniem przeciwbólowym, powoduje że surowiec może być wykorzystywany w leczeniu dny moczanowej.
Wskazania: Choroby zwyrodnieniowe stawów, bóle lędźwiowe, brak apetytu, pomocniczo w leczeniu dny moczanowej i przeroście prostaty.
Uwagi: Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu są: choroba wrzodowa żołądka, ciąża, karmienie piersią, leczenie insuliną i okres szczepień ochronnych. W przypadku kamicy żółciowej wymagana jest konsultacja lekarska.
 

Jest to wieloletnia, płożąca się roślina, która występuje w Afryce Południowej. Rośnie na terenach pustynnych - między innymi na pustyni Kalahari. Surowiec pochodzi ze stanowisk naturalnych.

Surowiec ma postać pofałdowanych krążków o średnicy do 6 cm. Barwa brunatnożółta, na zewnętrznej powierzchni widoczne ciemniejsze przebarwienia. Zewnętrzna, wąska część przełamu prawie gładka, wewnętrzna włóknista z widocznymi koncentrycznymi nierównościami.
Smak gorzki, drapiacy.

Sproszkowany surowiec jest brunatnożółty. W preparacie obserwujemy żółtawobrunatne fragmenty korka, cienkościenne komórki miękiszu korowego, naczynia siatkowate bądź jamkowate, jedyńce bądź igły szczawianu wapnia. Mogą występować ciemnobrunatne sklereidy.

Ostatnia aktualizacja: 2016-07-15