Althaeae radix
Korzeń prawoślazu FP X

Surowiec stanowi wysuszony, cały lub rozdrobniony korzeń prawoślazu lekarskiego o wskaźniku pęcznienia nie mniejszym niż 10.
Surowiec zbiera się zwykle z roślin dwu letnich w lipcu lub jesienią. Korzenie po umyciu suszy się w temperaturze do 40 st. C.

Śluz o charakterze kwaśnym, złożony z polisacharydów zawierających glukozę, laktozę i kwas galakturonowy. Surowiec zawiera ponadto skrobie i pektyny.
 

Antibechicum, protectivum, emoliens.
Surowiec ma działanie osłaniające i zmiękczające. Śluz zawarty w surowcu upłynnia zalegającą na powierzchni śluzówek wydzielinę, ułatwia ruch nabłonka rzęskowego i odkrztuszanie. Jednak przede wszystkim śluz powleka błony śluzowe i osłaniaja je przed działaniem czynników drażniących, dlatego surowiec jest stosowany jako środek przeciwkaszlowy w infekcjach górnych dróg oddechowych. Korzeń prawoślazu jest wykorzystywany do sporządzania syropu przeciw kaszlowego Sirupus Altheae, który może być bezpiecznie stosowany u bardzo małych dzieci.
Wskazania: Jako środek przeciwkaszlowy w infekcjach górnych dróg oddechowych. Czasem jako środek o słaniający w zapaleniach i podrażnieniach błony śluzowej przełyku, żołądka. Rzadko zewnętrznie w leczeniu stanów zapalnych i podrażnień skóry.
Uwagi: Długotrwałe wewnętrzne stosowanie preparatów z prawoślazu może prowadzić do niedoborów soli mineralnych i witamin.
 

Występuje w środkowej i wschodniej Europie, spotykany również w Azji Mniejszej i Ameryce. Surowiec pochodzi z upraw.

Surowiec jest z zewnątrz jasnoszary, bruzdowany. Korzeń jest cylindryczny, lekko skręcony z podłużnymi bruzdami na obwodzie. Średnica wynosi około 2 cm. Nieokorowany korzeń jest szarobrunatny i pokryty licznymi śladami po korzeniach bocznych. Okorowany jest szarobiały. Przełam jest biały, lekko pylący, na obwodzie długowłóknisty, a w środku ziarnisty.
Smak jest śluzowaty, lekko słodki.

W korze wtórnej dobrze widoczne promienie rdzeniowe, najczęściej dwurzędowe. W miękiszu korowym i rdzeniowym występują komórki śluzowe. Niektóre z komórek miękiszu zawierają także gruzły szczawianu wapnia, lub ziarna skrobi.
W sproszkowanym surowcu widoczne są duże ilości grubościennych włókien o zaostrzonych bądź rozdwojonych końcach. Naczynia jamkowate i drabinkowate, fragmenty korka i komórki miękiszu zawierające śluz. Widoczne są również gruzły szczawianu wapnia i liczne ziarna skrobi.

Ostatnia aktualizacja: 2016-07-15