|
|||||||||
![]() STRONA GŁÓWNA
• Wstęp
Reklama: |
LR stosowane w dermatologi
Leki pochodzenia roślinnego mogą odgrywać znaczną rolę w leczeniu niektórych chorób skóry. Preparaty roślinne z reguły dość dobrze nadają się do leczenia dolegliwości o słabym lub lekkim nasileniu, oraz długim okresie trwania, a właśnie takimi cechami charakteryzuje się wiele chorób skóry. Inną ważną cechą preparatów roślinnych jest to, że wiele surowców często łączy w sobie korzystne działania np. przeciwzapalne, przeciwbakteryjne lub przeciwgrzybiczne. W przypadku chorób skóry preparaty roślinne stosuje się zwykle miejscowo, na chorobowo zmienione powierzchnie. Istnieją jednak takie dolegliwości, przy których leki te można stosować wewnętrznie, szczególnie w przypadku surowców o działaniu "oczyszczającym", czyli moczopędnym, odtruwającym i normalizującym przemianę materii. LR o działaniu przeciwzapalnymJednym z najczęstszych objawów różnego rodzaju chorób skóry jest jej stan zapalny. Może on być wynikiem urazu, uszkodzenia ciągłości (skaleczenia, zadrapania), oparzeń, odmrożeń, bądź objawem infekcji bakteryjnej, grzybiczej lub wirusowej. Zapalenie, reakcja zapalna (łac. inflammatio) - jest to uporządkowany proces rozwijający się w tkance pod wpływem czynnika uszkadzającego. Zapalenie może być spowodowane czynnikami endogennymi lub egzogennymi np. zakażenie drobnoustrojami chorobotwórczymi. Proces ten może dotyczyć zarówno tkanek głębokich, jak i samej skóry. Zapaleniu towarzyszy zespół objawów takich jak:
Cele stosowania leków o działaniu przeciwzapalnym Leki przeciwzapalne mają na celu złagodzenie dokuczliwych objawów stanu zapalnego oraz skrócenie czasu jego trwania. Szczególne znaczenie mogą mieć one w leczeniu przewlekłych stanów zapalnych jakie często towarzyszą różnym chorobom skóry. Leki roślinne mogą być stosowane prawie we wszystkich chorobach skóry jako leki pomocnicze, uzupełniające, a czasem nawet i główne. Surowce roślinne o działaniu przeciwzapalnym zawierają w sobie następujące związki czynne:
*W wyniku kontaktu błon śluzowych z garbnikami dochodzi do powstania na ich powierzchni ochronnej warstwy skoagulowanego białka. Utrudnia to wnikanie w głębiej położone tkanki czynników drażniących, czy uszkadzających. To właśnie z tego powodu stosuje się garbniki w stanach zapalnych błon śluzowych, skóry, czy drobnych zranieniach. Wykazano również, że niewielkie ilości garbników mogą przenikać do położonych głębiej tkanek, gdzie obkurczają drobne naczynia krwionośne, hamują ruchy leukocytów i unieczynniają histaminę, dodatkowo ograniczając stan zapalny. Stwierdzono ponadto, że działając odwadniająco na włókna nerwowe, nieznacznie zmniejszają takie odruchy bólowe jak swędzenie i pieczenie. ** W dermatologii często stosuje się oleje o wysokiej zawartości NNKT. Są to związki, których niedobór w diecie powoduje, między innymi, zaburzenia w funkcjonowaniu skóry: nadmierną suchość, łuszczenie, pękanie. Wykazują one również działanie przeciwzapalne. Oleje zawierające NNKT są stosowane wewnętrzne jak i zewnętrznie. Mogą one stanowić główną substancję czynną leku np. w Linomagu, mogą być również wykorzystane jako jedne ze składników pomocniczych preparatu. Wybrane surowce roślinne o działaniu przeciwzapalnym stosowane w dermatologii:
W chwili obecnej mniejsze znaczenie mają:
Substancje Quercus cortex - Kora dębowa FP X Quercus robur L. - Dąb szypułkowy, Quercus petraea Liebl. - Dąb bezszypułkowy, Quercus pubescens Willd. - Dąb omszony Główne substancje czynne to garbniki, pochodne katechiny i kwasu elagowego. Surowiec ma działanie ściągające - wynikające z obecności dużej ilości garbników. Po zastosowaniu na skórę lub błony śluzowe działa przeciwzapalnie. Po podaniu doustnym surowiec ma właściwości zapierające i przeciwbiegunkowe. Surowiec wykazuje także działanie bakteriobójcze na drobnoustroje w jamie ustnej, przewodzie pokarmowym i na skórze. Hamuje krwawienia z drobnych naczyń.
Tormentillae rhizoma - Kłącze pięciornika FP IX Potentilla erecta (L.) Hampe (Potentilla tormentilla Nec.) - Pięciornik kurze ziele Zawiera garbniki katechinowe, kwas elagowy i związki trójterpenowe. Zastosowany zewnętrznie na skórę i błony śluzowe działa ściągająco i przeciwzapalnie, hamuje nieznaczne krwawienia.
Arnicae flos - Kwiat arniki FP X Arnica montana L. - Arnika górska Zawiera flawonoidy: glikozydy kemferolu, kwercetyny. Występują także: trójterpeny, laktony seskwiterpenowe, depsydy (kw. chlorogenowy, cynaryna), olejek eteryczny. Główne związki czynne arniki wzmacniają ścianki naczyń włosowatych i zmniejszają ich przepuszczalność. Surowiec stosowany zewnętrznie ma działanie przeciwzapalne i przyspiesza wchłanianie wybroczyn. Prowadzi do zmniejszenia samego obrzęku i jego bolesności.
Matricariae flos - Kwiat rumianku FP X Chamomilla recutita (Matricaria chamomilla) - Rumianek pospolity Głównym składnikiem jest olejek eteryczny, który zawiera związki seskwiterpenowe [bisabolol, chamazulen (po destylacji)] i związki poliacetylenowe (spiroeter). Oprócz tego zawiera flawonoidy i śluzy (5- 17%). Stosowany zewnętrznie surowiec wykazuje właściwości przeciwzapalne i ułatwia gojenie się ran.
Z surowca pozyskuje się Chamomillae Aetrerolum - Olejek rumiankowy LR o działaniu przeciwbakteryjnym.Niektóre z chorób skóry i błon śluzowych związane są z infekcjami bakteryjnymi. Do najczęstszych schorzeń bakteryjnych skóry należą:
Podstawowymi lekami w leczeniu tych chorób są antybiotyki - stosowane miejscowo lub ogólnie. Część z tych chorób ma ostry przebieg i krótkotrwały charakter. Niestety, niektóre z tych schorzeń wywołane są przez gronkowce i paciorkowce - bakterie o dużej oporności na antybiotyki. Z tego powodu choroby te mogą przebiegać w sposób długotrwały. Leki roślinne mogą być stosowane w takich przypadkach jako leki pomocnicze - wspomagające działanie antybiotyków i działające miejscowo przeciwzapalnie. Działanie przeciwbakteryjne surowców roślinnych jest wykorzystywane również w infekcjach jamy ustnej, czy stanach zapalnych okolic narządów płciowych i odbytu. Dużą zaletą leków roślinnych stosowanych w leczeniu tych schorzeń jest to, że wykazują one często równoczesne właściwości przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. Substancje roślinne o działaniu przeciwbakteryjnym należą przede wszystkim do:
Wybrane surowce roślinne o działaniu przeciwbakteryjnym stosowane w dermatologii:
Wybrane olejki eteryczne o działaniu przeciwbakteryjnym stosowane w dermatologii: Substancje pochodzenia roślinnego o działaniu przeciwbakteryjnym stosowane w dermatologi:
Bistortae rhizoma - Kłącze wężownika FP IV Polygonum bistorta L. - Rdest wężownik Związki czynne to garbniki hydrolizujące (galotaniny) i skondensowane (katechinowe). Kwasy fenolowe, leukocjanidyna. Działanie: Antidiarrhonicum, antisepticum, antihaemorrhagicum. Surowiec ma działanie ściągające. Jest stosowany w stanach zapalnych jamy ustnej, skóry i biegunkach.Salviae officinalis folium - Liść szałwi lekarskiej FP VIII Salvia officinalis L. - Szałwia lekarska Surowiec zawiera olejek eteryczny. Oprócz tego występują garbniki katechinowe, trójterpeny, flawonoidy, gorycze. Składniki wyciągu z szałwii wykazują działanie przeciwzapalne i hamują rozwój drobnoustrojów. Surowcowi przypisuje się zdolności do zmniejszania nadmiernej potliwości. Jest też stosowany zewnętrznie w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła. Balsamum peruvianum - Balsam peruwiański FP XIII
Jest to żywica uzyskiwana z pni drzewa zwanego woniawcem balsamowym - Myroxylon balsamum var. Pereire. Zwiera głównie benzoesan benzylu (do 40%) i cynamonian benzylu (do 20%) - mieszaninę estrów zwaną cynamieną. Działa przeciwbakteryjnie i przeciwzapalnie oraz przeciwpasożytniczo. Wzmaga ziarninowanie ran. Wchodzi w skład preparatów stosowanych w trudno gojących się ranach, dermatozach, owrzodzeniach podudzi, także w oparzeniach i odmrożeniach. Wybrane olejki eteryczne Calami aetherolum - Olejek tatarakowy. Uzyskuje się go z kłącza tataraku zwyczajnego (Rhizoma Calami). Głównym składnikiem olejku jest azaron. Dzięki swoim właściwościom przeciwbakteryjnym, przeciwzapalnym i przeciwświądowym stosowano go jako składnik płukanek do gardła, oraz do kąpieli leczniczych w wielu chorobach skóry np. łupieżu. Aktualnie nie jest zalecany ze względu na potencjalne działanie rakotwórcze β-azaronu - w jakie bogate są azjatyckie odmiany tataraku. W lecznictwie dopuszcza się stosowanie odmian o małej zawartości tego składnika. Oleum Melaleuca (Tea Tree Oil) - Olejek drzewka herbacianego uzyskiwany z liści i gałązek drzewa Melaleuca alternifolia, rzadziej z M. Leucadendra lub M. Cajeputum. Głównym składnikiem jest terpinen-4ol. Tea Tree Oil ma potwierdzone doświadczalnie działanie antybakteryjne. Wykazano również, że działa przeciwgrzybiczo (np. na Candida albicans) i przeciwpierwotniakowo (np. na Trichomonas vaginalis) . Niektóre ze składników olejku mają też działanie przeciwzapalne. Obecnie sam olejek stosuje się jako środek do leczenia zakażeń skórnych pochodzenia bakteryjnego bądź grzybiczego, oraz zapaleń pochwy.
LR w leczeniu trudno gojących się ran.W wyniku urazów lub chorób skóry dochodzi czasami do powstania ran, których gojenie może przebiegać w utrudniony sposób. Przykładem takich sytuacji mogą być owrzodzenia żylakowe podudzi, oparzenia czy odmrożenia. W niektórych przypadkach proces gojenia może zostać przyspieszony poprzez zastosowanie surowców roślinnych, których składniki ułatwiają ziarninowanie ran. Należą do nich:
Symphyti radix - Korzeń żywokostu FP IV Symphytum officinale L. - Żywokost lekarski Spośród substancji czynnych największe znaczenie mają alantoina i związki śluzowe. Surowiec zawiera także alkaloidy pirolizydowe o działaniu kancerogennym. Aloe vera gel - Miąższ aloesowy Aloe vera - Aloes zwyczajny, Aloe ferox - Aloe uzbrojony Miąższ uzyskiwany z liści aloesów jest stosowany miejscowo w celu przyspieszenia gojenia się ran i oparzeń. Jest również szeroko stosowany jako składnik kosmetyków o działaniu kojącym i regenerującym. Wykazano, że ma działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze i przeciwgrzybicze in vitro. Stosowany jest również wewnętrznie w postaci toniku - przypisuje mu się, między innymi, działanie przeciwcukrzycowe.LR w leczeniu blizn Blizny to zmiany skórne powstające w wyniku procesu gojenia się ran. Blizny mogą mieć różne kształty, rozmiary i kolory, w zależności od rodzaju urazu i indywidualnych cech skóry. W wyniku nadmiernego rozrostu tkanki bliznowatej powstają bliznowce - to specyficzny rodzaj blizn, który charakteryzuje się tym, że są one większe niż pierwotne uszkodzenie skóry i mogą przybierać różne kształty. Bliznowce są zazwyczaj twarde, gładkie i mają kolor od ciemnoróżowego do brunatnego . Przykłady preparatów na bazie surowców roślinnych stosowanych na skórę:
mgr farmacji Łukasz Ejsmont |
||||||||