Trigonellae foenugraeci semen
Nasienie kozieradki FP X

Surowiec stanowią dojrzałe, wysuszone nasiona kozieradki pospolitej o wskaźniku pęcznienia nie mniejszym niż 6.

Surowiec zawiera śluz w ilości około 25%, saponiny sterydowe (diosgenina), flawonoidy, trygonelinę (jest to alkaloid, występuje w ilości około 0,3%) oraz cholinę. Oprócz tego nasiona zawierają olej (tłusty), białko i inne związki.
 

Antiulcerosum, antiphlogisticum, metabolicum, dermaticum.
Dzięki zawartości śluzów surowiec działa powlekająco. Dodatkową jego zaletą jest obecność flawonoidów i saponin o działaniu przeciwzapalnym. Dlatego kozieradkę stosuje się często jako środek osłaniający w chorobie wrzodowej żołądka. Dzięki obecności nienasyconych kwasów tłuszczowych zmniejsza poziom cholesterolu. Surowiec obniża nieznacznie poziom cukru we krwi. Ze względu na obecność substancji o gorzkim smaku nieznacznie zwiększa łaknienie, a obecność tłuszczy i białek nadaje kozieradce wartości odżywcze.
Surowiec wykorzystany jest jako źródło diosgeniny do produkcji hormonów steroidowych.
Wskazania: Wewnętrznie w chorobie wrzodowej, oraz jako środek pomocniczy w hipercholesterolemii i cukrzycy. Środek ogólnie wzmacniający. Zewnętrznie: środek powlekający, przy ropnych zapaleniach skóry, czyrakach, egzemie. W Polsce surowiec jest stosowany głównie zewnętrznie
Uwagi: Zapach surowca zniechęca niektóre osoby do doustnego stosowania. Zapach ten przechodzi do mleka krowiego po dodaniu nasion do paszy. Dlatego w niektórych krajach stosuje się prażone nasiona.
 

Roślina ta występuje w rejonie Morza Śródziemnego i Czarnego. Uprawiana jest w wielu krajach, w Polsce w małym zakresie.

Nasiona są kształtu romboidalnego, rzadziej trójkątne. Długość waha się w granicach 3-5 mm. szerokość 2-3mm. Powierzchnia nasion jest matowa, ma kolor brunatno-żółtawy. Nasienie podzielone jest wyraźną bruzdą na dwie nierówne części. Nasienie jest bardzo twarde, w wodzie silnie pęcznieje.
Surowiec posiada charakterystyczny zapach i gorzki smak

W proszku z surowca widoczne są palisadowe, puste w środku, grubościenne komórki skórki, oraz tak zwane komórki dźwigarowe. Występują również duże ześluzowaciałe komórki bielma.

Ostatnia aktualizacja: 2016-07-14